tag:blogger.com,1999:blog-266894972011-04-21T21:49:33.913-07:00زریnoreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-52319069153352371582009-02-14T10:15:00.001-08:002009-02-26T08:59:26.211-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SZcKffDDClI/AAAAAAAAEa4/-glBXKi8XUI/s1600-h/khaleh.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302718622278552146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SZcKffDDClI/AAAAAAAAEa4/-glBXKi8XUI/s400/khaleh.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center"></div><br /><br /><br />مطلب را به بالاترین بفرستید: <a href="https://balatarin.com/links/submit?phase=2&amp;url=http://zharf.blogspot.com/2007/09/blog-post.html&amp;title=سمینار" target="_blank"><br /><img height="16" alt="Balatarin" src="http://balatarin.com/images/web2/submit.png" width="16" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-5231906915335237158?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-8223954520403832092009-02-14T10:13:00.000-08:002009-02-14T10:14:45.086-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SZcKCUZV0pI/AAAAAAAAEaw/zyHy8oCBzDI/s1600-h/khaleh3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302718121203061394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SZcKCUZV0pI/AAAAAAAAEaw/zyHy8oCBzDI/s400/khaleh3.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-822395452040383209?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-60443898830792270592008-11-08T08:45:00.000-08:002008-11-08T08:46:43.966-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SRXCasGqP7I/AAAAAAAACac/u_wxlYQZeQw/s1600-h/zariisfahani.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266329103051145138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SRXCasGqP7I/AAAAAAAACac/u_wxlYQZeQw/s400/zariisfahani.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-6044389883079227059?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-41167824789047716602008-08-10T12:19:00.000-07:002008-08-10T12:21:55.933-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SJ8_vIEu5JI/AAAAAAAABw8/cy2byTr9SRw/s1600-h/Man%26Bagham5.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5232971370881541266" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8688T74mM10/SJ8_vIEu5JI/AAAAAAAABw8/cy2byTr9SRw/s400/Man%26Bagham5.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-4116782478904771660?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1151353542708353782006-06-26T13:24:00.000-07:002006-06-26T13:34:08.430-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1893/2377/1600/cherry.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1893/2377/320/cherry.jpg" border="0" /></a><br /><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#6600cc;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#6600cc;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#6600cc;">امروز تابستان آمد</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">سرزده با حرارت دستهایش</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">از پشت بیشه کوچکی که آنطرف خیابان است</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">دیدمش با کلاه آفتابی اش</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">و سبد میوه های فصلی</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">و لبخندی روشن</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">شاید تابستان نبود</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">زن جوانی بود بهمراه کودکانی بازیگوش</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">و زنبیلی از میوه های تازه</span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">که پرتو آفتاب موهای طلایی اش را درخشان میکرد</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-115135354270835378?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1150351618640975592006-06-14T23:00:00.000-07:002006-06-14T23:06:58.653-07:00<div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong><span style="color:#333399;">ای شهر من<br />دکتر زری اصفهانی<br /></span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong><br />با این پرنده که آواز میخواند<br /> و دستهای مرا<br />از حس سبز زمین پر میکند<br />با این کتان ابر<br />که چون زورقی سپید<br /> بر آب های معلق<br />پاروی قوس قز ح را می چرخاند<br />در باد نرم خیس<br />با خنده های اطلسی صبح<br />کز کوه های دور می آید<br />و بوی یاس های باغ ترا آورده است<br />درخاطرم دوباره تو جان میگیری<br />ای شهر من که پشت درختان پرشکوفه بادام<br />با جویبارهای کوچک و خندانت<br />شفاف وشوخ و روستایی و ساده<br />بالای کوههای گلستان ایستاده ای<br />و آبشار آفتاب بهاری<br />برگیسوان مزرعه هایت می تابد<br />یک صبحدم بسوی تو برمیگردم<br />با اولین خروس که میخواند خواب آلود<br />بر پشتبام خانه های قدیمی<br />با اولین طلوع گل نیلوفر<br />برروی شانه دیوار<br />و قطرقطره شبنم فواره های حوض<br />بربرگهای گل سرخ<br />آغوش می گشایی میدانم<br /> و من هنوز پر ز وسوسه های درخت و باغ و ابروغروب و شعر<br />در کوچه های تو پرواز میکنم<br />و من هنوز همان کودکم که درمسیر مدرسه اش<br />درراه پردرخت کوچه باغ های تو گم میشد<br /><br />درجستجوی لانه های پرستوها<br />درجستجوی حس گمشده شوق و زندگی<br />یک صبحدم بسوی تو می آیم<br />با اولین خروس که میخواند خواب آلود<br />بر پشت بام خانه های قدیمی<br />با اولین طلوع گل نیلوفر<br />برروی شانه دیوار<br /></strong></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-115035161864097559?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1149742714856103352006-06-07T21:57:00.000-07:002006-06-07T21:58:34.860-07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>بیا تا این ستاره ها را بیدار کنیم</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>وقت خفتن نیست ای درخت های سبز</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>به رقص ماه آبی نگاه کن</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>به این باد سرگردان و لحوج</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>به این برگ ها که درانتهای شاخه ها رسته اند</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>به این دستها که گرد موج ها ی رودخانه می رقصند</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>به این آوازها که صبور ترین پرنده ها می خوانند</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>به این دشت که پایان هجرت را فریاد میزندب</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>ه من که درکوهستان کبوتران را می خوانم</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و در باغ به رویای یک گل سرخ</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>سلام می کنم</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>بیا تا این ستاره ها را بیدار کنیم</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114974271485610335?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1149742553479143142006-06-07T21:53:00.000-07:002006-06-07T21:55:53.483-07:00<div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>چیزی امشب ستاره ها را از من گرفته است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>واژه ها را</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>عروق سبز بهارر</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>اگندم های دور شده را</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>مهتاب را</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>بیشه زاررا</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>چیزی رویاها ی مرا تقطیر کرده است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و در قطره های کوچک</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>نه سایه ای پیداست</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و نه تصویری</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>در برابر سایه ام</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>بر زمین خیس</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>کسی خم شده استت</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>ا انتهای این خیابان باید بروم</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>براین سطح لغزنده</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>با گام های مردد</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114974255347914314?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1149742385786301972006-06-07T21:51:00.000-07:002006-06-07T21:53:05.800-07:00<span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>غمگین ترازچراغ هایی که خاموش میشوند</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>یک به یک در انتهای شب</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و این خاکستر سپید ی</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong> که ا ز سوختن ستاره ها همچنان فرو میریزد</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>غمگین تراز باد ی که میوزد در سکوت خیابان</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و تنها ترازعابری که نیمه شب بیهوده پرسه میزنددرخیابان خیس</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>غمگین ترم از آخرین آواز پرنده ای</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>که درتاریکی شاخه ای میخواند</strong></span><br /><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>تلخ ترین نت های شبانه را<br /></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114974238578630197?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1149102870465024882006-05-31T12:09:00.000-07:002006-05-31T12:14:30.480-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#6633ff;"></span></strong></span></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#6633ff;"></span></strong></span></span> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#6633ff;">دراین غروب زلال مست<br /><br />دکترزری اصفهانی<br /></span><br />وقتی که میشود<br />با خوشه های یاس سخن گفت<br />ودرمیان برگ های بید<br />آواز خواند<br />ودست<br />درگرد ن ستاره ناهید<br />دردورهای آسمان غروبی چنین زلال و دلانگیز و مست<br /> رقصید<br />وقتی که میشود<br />با رودخانه ها ی نیالوده حرف زد<br />با قطره های باران<br />ازاشک و رنج خویش سخن گفت<br />با عطر این همه نرگس<br />و شاخه های درهم این کاج های عطر آلود<br />تا دیروقت شب<br />بیدارماند<br />وراز های تلخ دل خویش را<br />تنها به ماه گفت<br /><br />وبا قامت کشیده افراها<br />که قطره قطره اشک های سبز خویش را<br />درهمزبانی تنهایی تو روی گونه های مخملی خیس خویش می ریزند<br /><br />قلب من از تمام مخاطب هایش<br />خالیست<br /><br />تنها به آسمان پناه می برم<br />به آن ستاره ها که درآن اوجها هنوز<br />رنگین تراز چراغ های کوچک این کوچه های فرتوت اند<br />رنگین تر از تمام شمع های مقبره های گذشتگان<br />وبی غرور تر حتی<br />از شعله اجاق کوچک متروکی<br />درراه کوچ نشینان<br />که آرام و بیصدا<br />بی آنکه محو پرتو رقصان و پر تلالو خود گردند<br />تنها و بی غرور<br />دراوجها و درسکوت درخشان اند<br /><br /><br />تاریک میشوم<br />همراه این غروب<br />تا شب دوباره با همه رازهای تیره خود<br />درمن بگسترد<br />و مرا با بال های سرد و سیاهش<br />تا اوج بی نیازی این ابرهای تار<br />و پربار<br />بالا برد<br />قلب من از تمام فلسفه ها یش خالی است<br />و دیریست<br />همچون پرنده بی آرامی<br />از میله های سر د قفس های حرفها و قصه ها و عدد ها<br />گریخته است<br /><br /><br />و اینک<br />دراین غروب زلال مست<br />وقتی که میشود<br />با یاس ها سخن گفت<br />و درمیان برگ های بید<br />آواز خواند<br />قلب من از تمام مخاطب هایش<br />خالی است<br />و باز<br />شاعرغمگینی است<br />که از زمین و میله های سرد قفس هایش<br /> تنها به آسمان پناه می برد<br />و اندوهش را<br />دردامن بلند بید های فروتن می گرید<br /> ورازهای تلخ دل خویش را<br />تنها به ماه میگوید<br />تنها به ماه و آن کبوتران کوچک آواره ای<br />که روی شانه های سربی شب میخوانند<br />وآوازهایشان<br />بی هیچ پژواکی<br /><br />درزیر آسمانه های این شب قیرین<br />خاموش میشود<br /><br /></strong></span></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114910287046502488?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148355659224658862006-05-22T20:39:00.000-07:002006-05-23T00:36:28.593-07:00<div align="right"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#3333ff;">پزشك</span></strong></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong></span></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#3333ff;">دکترزری اصفهانی</span></strong></span></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#3333ff;">تقدیم به ایمان عزیزم که به زودی قسم بقراط را خواهد خورد و به یاری دردمندان خواهد شتافت امیدوارم که دکتریش را با انسانیت پیوند دهد و همانی باشد که بقراط میگفت و میخواست </span></strong><br /><strong>شب دير بود و دور<br />وآخرين ستاره ز آفاق ميگذشت<br />تنها صداي زنجره مي آمد<br />از لابلاي علف ها<br />و اولين خروس كه ميخواند<br />آواز خوابناكش را<br />و مرگ تلخ و سرد و هراس آور<br />از كوچه ميرسيد بهمراه با دصبح<br />تا دستهاي سرد سپيدش<br />چشمان مردرا به آخرين سپيده ببندد<br />و مرد خيره مي نگريست<br />به آن آخرين طلوع<br />گويي كه از نگاه غمزده اش ميساخت<br />راهي ، پلي بدين سوي ديوار<br />اين سوي<br />آنجا كه قامت مردي سپيد پوش<br />راه گذر بدا ن سوي ديوار سرد را<br />سد كرده بود<br />و مي جنگيد<br />در دوردست<br />خروسي دوباره خواند<br />مردي ز آفتاب گذركرد<br />و خورشيد<br />در چشم هاي خسته طلوع كرد<br />خشنود از جدال به خود گفت<br />فرخنده باد زندگي و صبح و آفتاب<br />فرخند ه باد روز</strong></span></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114835565922465886?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148158613730766882006-05-20T13:56:00.000-07:002006-05-20T13:56:53.730-07:00<div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff0000;">صداي پاي باران است</span><br /><br />صداي پاي باران است<br />صداي نرم اندوهي كه ميبارد<br />صداي دوردست آرزويي گم شده در باد<br />صداي پاي فروردين<br />وپچ پچهاي عشق آلود آب و خاك<br />وبوي خاك باران خورده نمناك<br />صداي پاي باران است<br />من اينجايم ميان قطره هاي خيس و ميگويم<br />چه زيبابود باران هاي اسفندي درآن ايام<br />و نجواي نشاط دانه هاي خيس بر دشت و در و بر بام<br />وعطرپونه هاي تازه رسته درشروع فصل<br /> <br />صداي پاي باران است<br />كه ميگويد زمان بگدشت<br />و ره دوراست وبي برگشت<br />صداي پاي باران است </strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815861373076688?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148158217939939502006-05-20T13:49:00.000-07:002006-05-20T13:52:59.463-07:00<div align="right"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><span style="color:#ffcc00;">غروب</span><br />در اين غروب كه خورشيد<br />در شعله هاي ارغواني خود محو ميشود<br />و دشت آسمان<br />در پرتوي بنفش يك سره گلرنگ ميشود<br /><br />من با توام<br />در پشت پنجره<br />خاموش ايستاده تماشاگر غروب<br />و غر قه در خيال<br />با يا د آن غروب هاي دلانگيز<br />آن شهر خاك خورده معصوم<br />آن كوچه هاي ساكت مغموم<br />پاييز بود و صحن خانه پراز برگ هاي زرد<br />و بوته گل داوودي<br />تنها نشاط خستگي مادر<br />و دختري كه خواهر من بود<br />با شعر هاي عاشقانه معصومش<br />اينجا تو نيستي<br />و شهر كودكي من نيست<br />اما غروب<br />اين زيبا ترين تجسم اندوه هست<br />و اين منم كه باز<br /><br />خاموش ايستاده تماشاگر افق<br />و غرقه در خيال<br />اشك از دو چشم خسته خود پاك ميكن</span></strong>م</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815821793993950?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148158134961958602006-05-20T13:47:00.000-07:002006-05-20T13:48:54.963-07:00<div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff6600;">نامه</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong><br />نامه ات آمد<br />ميشود گفت كه گلبرگ گلي را<br />باد با خود آورد<br />يا نسيمي همه پنجره ها را بگشود<br />يا كه در واشد و خورشيد درون آمد<br />ميشود گفت كه باران باريد<br />يا بناگاه چمن ها همگي سبز شدند<br />و درختان همه جا روئيدند<br />ميشود گفت كه در اوج زمستاني سرد<br />گلي از شاخه شكفت<br />يا كه دستي به نوازش غمي از چهره بشست<br />نامه ات آمد</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815813496195860?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148157972138756572006-05-20T13:44:00.000-07:002006-05-20T13:46:37.976-07:00<div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>کودکانه دربهار- دکترزری اصفهانی</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;color:#ff0000;"><strong></strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;"><strong>اي سكوت كوچه هاي كودكي </strong></span></div><div align="right"><br /><span style="font-family:times new roman;"><strong>آن پرنده اي كه رفت پرزنان ز شاخه هاي خشك نارون<br />باز گشته است<br />بام خانه را كه خالي از كبوتران عشق بود<br />باز لانه هاي تازه پرنموده اند<br />برگهاي شمعداني شكفته روي پنجره<br />از غبار روزهاي كهنه شسته است<br />كوزه هاي سبزه را<br />قطره هاي بارش سحر<br />آب داده اند<br />هفت سين ياد مان دستهاي مهربان مادرم<br />روي سفره<br />درسكوت قالي هزار نقش<br />منتظر به سال نو<br />گوش برعبور تيك تاك لحظه ها سپرده است<br /><br />حوض كاشي از سروررقص ماهيان سرخ<br />غرق موج خنده هاست<br />من دوباره گام مي نهم<br />روي سنگفرش شسته حياط<br />ميروم به جستجوي آن پرستويي كه هربهار<br />دردرخت توت آشيانه داشت<br />باز آن بنفشه هاي خفته در نوازش نسيم<br />با ز عطر پيچك شكفته روي نرده ها<br />باز شوق بيقرار كودكانه در دلم<br />درميان كوچه هاي شهر كودكي دوان<br />ميروم به جستجوي سالهاي رفته<br />درعبور گامهايت اي بهار<br />هرگلي شكفت بوسه ميزنم<br />هرپرنده را سلام ميكنم<br />هر پرستويي كه خسته ميرسد زراه<br />دانه ميدهم<br /><br />گرچه باد ميوزد هنوز<br />پشت پنجره<br />برف مي كشد بروي سال هاي رفته<br />پرده اي سپيد را<br />من هنوز هم<br />باتو در ميان روزهاي كودكي سفركنم<br />چست و چابك و ترانه خوان<br />همره تو باز هم ز كوچه باغ ها گذركنم<br />هرشكوفه هر پرنده هر درخت را<br />عاشقانه باز هم نظر كنم </strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815797213875657?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148157805176535162006-05-20T13:41:00.000-07:002006-05-20T13:54:00.803-07:00<a href="http://p.webshots.com/ProThumbs/68/15768_wallpaper280.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://p.webshots.com/ProThumbs/68/15768_wallpaper280.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="color:#990000;"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#990000;"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"></span></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#990000;"><strong><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">هجرانی ها<br />دکترزری اصفهانی<br />اینجا وطن نیست</span></strong><br /></span><strong><span style="font-size:130%;"><br />هربار گلبرگ گلی را باد با خود می برد دردشت<br />یا قطره ای ازجویبارروشن مهتاب ،<br />می لغزد بروی گونه برگی میان آب<br />یا درسکوت نرم شب آواز میدارد<br />مرغی ز دورادور<br />یا درمیان شعله های ارغوانی درغروبی سرد و پائیزی<br />خورشید میسوزد میان برگ های زرد<br />یا قطره های روشن باران که می بارند<br />چون نقره بر هرشاخه و هر برگ<br />با خویش میگویم به سودایی<br />آوخ چه زیبایند!<br />اما میان قلب من غمگین کسی آواز میدارد:<br />این جا وطن نیست<br /><br />درسوگ برادرم<br />شبی است تیره و غمناک<br />ومن نشسته به تنهایی<br />به سایه های تار به دیوار<br />خیره مینگرم<br />ومیگویم:<br />چقدر تنهایم!<br />دلم گرفته و میگویم:<br />هنوز هم امید معجزه ای هست<br />وباد حادثه خواهد وزید درفرجام<br />ومن به سرزمین خاطره هایم دوباره برمیگردم<br />به خویش میگویم:<br />که روزهای زیادی هنوز درپیش است<br />و ماه نقره ای و کوه و قله آنجایند<br />و کوچه های قدیمی هنوزبرجایند<br />هنوز چارراه شقایق درامتداد خیابان خاوران برجاست<br />و آن درخت اقاقی ز پیچ کوچه ما پیداست<br />برادرم نشسته پشت پیشخوان دکانش هنوز منتظر است<br />و عطر نان سنگگ صبحانه درفضا جاریست<br />هنوز آن درخت پرازغنچه های ابریشم<br />کنار حوض آبی کاشی<br />میان با غچه مان با قیست<br />هنوز گیسوی خوشبوی یاس همسایه<br />بروی شانه دیوار کوچه ریخته است<br />و خوشه های گل از عطر وآفتاب پرند<br />هنوز کوچه زآوای کودکان لبریز<br />زشادمانی یک روز خوب پاییز است<br />وآسمان غروب از ستاره لبریز است<br /><br />صدای قارقار کلاغان زدور می آید<br />شبی است تیره و غمناک<br />ومن نشسته به تنهایی<br />به سایه های تار به دیوار خیره مینگرم<br />و میگویم:<br />چقدرتنهایم<br /><br /></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815780517653516?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148156726038878732006-05-20T13:23:00.000-07:002006-05-20T13:25:26.040-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#330099;">لالایی</span><br />درانتهای تنهایی و تشویش<br />چون ترانه ای<br />از راه میرسی<br />با نت های بهار<br />و ملودی بازیگوش باران<br />ورگباری از شادی ها و شیطنت ها را فرو می باری<br />غافلگیر میکنم شعری را<br />که درسکوت پنهان شده بود<br />تا با گیتار انگشتان نرمش<br />آهنگی را بنوازم<br />برای موسیقی سکوت<br />و برای تو<br />ای پرنده کوچک خواب آلود!<br /><br /><span style="color:#6600cc;">آنسوی خط انتظار</span><br />میگذرم ازلابلای دیوارهای شیشه ای<br />فاصله عبوس انتظار<br />چاده حلزونی خطوط و تصاویر<br />سلامی در پس پرد ه های مه<br />مسافری با کلماتی روشن<br />و تلاقی خطوط نانوشته<br />مهربانی خاموش واژه ها گرامی باد<br /><br /><span style="color:#3366ff;">لاطائلات</span><br />درمرغزار لاطایلات می چرند<br />گاو های فربه<br />با چشم های قی کرده<br />کلمات شیطان را می بلعند<br />و بلاهتی لزج از دهانشان می چکد<br />برزمینی آلوده سم می کوبند<br />درپیشگاه قصابان زانو میزنند<br />و درنشخوار بی انتهای عفونت بخواب میروند<br /><span style="color:#6666cc;">اینسو</span><br />جنگل آنسوی رودخانه است<br />آفتاب آنسوی کوه است<br />کبوتر آنطرف بام است<br />پنجره آنسوی دیوار است<br />دراینسو اما<br />نه جنگل نه آفتاب نه پنجره نه کبوتر<br />تنها دیواری بلند تا انتهای زمان<br /><span style="color:#6666cc;">کلمات</span><br />کلمات می چرخند<br />چون ستاره های دنباله دار محزون<br />دردورست ها ی آسمان<br />شاید دریچه ای گشوده است<br />و کسی به آسمان مینگرد<br />کلمات را دنبال میکنم<br />تا آنسوی افق<br />و تا آن دریچه ای که شاید گشوده است<br /><br /><span style="color:#3366ff;">غروب ترا آورده است</span><br />برای خواهرم<br />غروب ترا آورده است<br />خوشبوتراز اطلسی ها<br />وقتی درانتهای آفتاب می گذرم<br />آخرین شعاع هنوز مرا بدرقه میکند<br />گرمای دستهایت را ازخورشید به وام میگیرم<br />تا انتهای افق با تو گام میزنم<br />تنهایی ام را روی پله های خانه جا نهاده ام<br />ستارگان امشب تابناک ترند<br />و من کلمات را از ما سه های رنگی جویبار یافته ام<br />چون گذشته ای که میشناسی<br />بامشتی سنگ به خانه برمیگردم<br />شب برای تو قصه ای خواهم نوشت<br />درنورستاره های حسی که درمن روییده است<br />و با سنگریزه های ظریف کلمات<br />همبازی تو میشوم درخاطراتی فراموش شده<br />امشب قلب من تمام ویرانیش را ازیاد برده است<br />من باز به نقطه ازلی برگشته ام<br />به زمانی که متوقف شده است<br />و مکانی که در ابتدای جاده های طی شده پنهان است<br />در ملتقای اشک ها من و تو<br />امیدو انتظار تازه میشود<br />دربرکه ای از رویا های کهنه و سنگریزه های رنگی بخواب میروم<br /> <br /><span style="color:#3333ff;"> جهان سرد</span><br />اشک هایم برگونه های ستاره ها می لغزند<br />و جهان سرد از پشت مردمک هایم مرا می لرزاند<br />تصویر ساطوری را بالای سرماه می بینم<br />و شعاع خورشیدی را در پشت میله ها<br />قاتلان تا بالای ابرها رسیده اند<br />چه سود از پرنده ای که هنوز برشاخه ای میخواند<br />که آوازش مرثیه همه جهان است<br /><br /><br /><br /><br /><br /></strong></span></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815672603887873?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148156580192672972006-05-20T13:21:00.000-07:002006-05-20T13:23:00.196-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#000099;">چند شعر کوتاه<br /><br />زری اصفهانی<br /></span><br /><span style="color:#6666cc;">درساحلی از آفتاب</span><br /><br />درساحلی از آفتاب<br />قلبم را از آبی دریا پرمیکنم<br /> ازموج بلندی که پرمی خیزد بابال زلالش<br /> وازهوهوی نرم باد<br />در من جزیره ای سبز بیدارمیشود<br />با پرندگانی سپید و مرجانهای سرخ<br /><br /><span style="color:#333399;">زمستان میرود</span><br /><br />زمستان پیر و خسته میرود<br />به خش خش صدای پایش روی سپید ی برف گوش میدهم<br />هم اکنون چلچله ای ازراه میرسد<br />سنجابی ازدرخت پائین می آید<br />بهار لانه هایش را برزمین می سازد<br />اولین باران برف را می روبد<br /><span style="color:#333399;"><br />خانه من</span><br />آنسوی رنگین کمان خانه من است<br />درابری پنهان<br />هرشب چراغ هایش را روشن میکنم<br />درپشت پنجره اش می نشینم<br />به ستاره هایش چشم میدوزم<br />آفتابش را آرزو میکنم<br />با غم هایش میگریم<br />درختانش را درآغوش میکشم<br />و با حس نوازش دیوارهایش انگشتانم را گرم میکنم<br />آنسوی دریاهای دور<br />خانه من است<br />درغبار زمان پنهان<br /><br /><span style="color:#3333ff;">نی زن</span><br /><br />روزی نی زنی را میشناختم<br />که درابرها خانه داشت<br />وهرروز از سایه درخت بلوطی میگذشت<br />با نی لبکی از آوند اطلسی ها<br />که موسیقی نوررا در بدر ماه مینواخت <br /> همراه با ستاره های آواره می گریست<br />و با آواز کولیان شوریده می رقصید<br /><br />یک روز اما بادها اوراربودند<br />بر ابرها هنوز ماه می تابد<br />ستارگان درقطره های نور به زمین می نگرند<br />کولیان در بدرماه شوریده می رقصند<br /> اما نی لبک شکسته ای درزیر درخت بلوطی به جا مانده<br />با سایه خمیده یک نا شناس<br /><br /><br /></span></strong></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815658019267297?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148156383460186752006-05-20T13:18:00.000-07:002006-05-20T13:20:58.013-07:00<a href="http://www.fi-donc.nl/artwork/disney/varart/506-1007%20Spring%20Time%20In%20The%20Meadow%2024x48.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.fi-donc.nl/artwork/disney/varart/506-1007%20Spring%20Time%20In%20The%20Meadow%2024x48.jpg" border="0" /></a><br /><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#3366ff;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#3366ff;">سادگی</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">میتوانم بسادگی دوست بدارم<br />گلی را که درباغچه کاشته ام<br />پرنده ای را که روی پله آفتاب گرفته است<br />غروبی را که مست از بوی سنبل ها دور میشود<br />ستاره ای را که با شگفتی درامتداد نگاهم چشمک میزند<br />وبی آنکه بیندیشم راست است یا دروغ<br />خدایی را که درتنهایی هایم سرمیرسد<br />و دروحشت هایم بسراغش میروم<br />و باورکنم<br />به همان سادگی که مادرم باورداشت<br />کتابی را<br />که ساده تر از هرفیلسوفی<br />دوست داشتن را به من آموخت<br />بخشیدن را<br />راست بودن را<br />عاشق بودن را<br />و ساده بودن را</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114815638346018675?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148116177690140042006-05-19T23:13:00.000-07:002006-05-20T13:16:06.083-07:00<div align="right"><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong></strong></span></div><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>اینجا نشسته شب</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>شب تاریک</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>د</strong></span><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>راوج ها هنوز یک ستاره درخشان است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>دراوج ها</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>و این پرنده های سیاه</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>شب را میان بال های کرکی خود میگیرند</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>با پنجه های سرد ولزج </strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>و دستهای خالی این کاج های ابرآلود</strong></span></div><div align="right"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">رو سوی آسمان نگران می گریند</span></strong></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>اینجا نشسته شب</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>شب تاریک</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>و آن ستاره دورادور</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>جز نقش یک ستاره دگر نیست</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong> نوری که سال هاست به گردونه غروب رسیده است </strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>وهرچند </strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>از لابلای لایه های فضا می تابد</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>اما ستاره سال هاست که مرده است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>و آن ستاره تکه سنگی است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>که با غبار فرومیریزد</strong></span></div><div align="right"><strong><span style="font-family:Arial;font-size:130%;">و آن ستاره سالهاست که دیگر نیست</span></strong></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114811617769014004?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148023419701747742006-05-19T00:14:00.000-07:002006-05-21T09:17:59.370-07:00<div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#6633ff;"><strong>سرفرو برده ام در آبهای خاموش شب</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>بی آنکه حباب ستاره ها </strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>نگاهم را بیا لایند</strong></span></div><div align="right"><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>سنگ های قطبی </strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>وانجمادی ساکت و سیاه و سرد</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>شکاف های پنجره را می بندم</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>سپید ه ای کاذب است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>که شب را به شب می پیوندد</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>خروسی که درآن دورها میخواند</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>شادی صبح را آواز نمیدهد</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>لرزش پرهایی خونین اش را</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong> تنها </strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>چشمان قصاب می بیند</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و ساطور</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114802341970174774?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148010647992159352006-05-18T20:41:00.000-07:002006-05-18T20:55:49.410-07:00<div align="center"><br /></div><a href="http://www.ssec.wisc.edu/~kellyr/01-sunset.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://www.ssec.wisc.edu/~kellyr/01-sunset.jpg" border="0" /> <p align="center"></a><br /><a href="http://fragmentsfromfloyd.com/images/moon1.jpg"></a><br /></p><div align="center"><span style="font-family:arial;font-size:130%;color:#330099;"><strong>عشق پایدارتر از مرگ است</strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;"><strong><span style="color:#3366ff;">فرانسیسکو گومز د کودو ویلگاس<br />ترجمه دکترزری اصفهانی</span></strong></span></span></span></div><p align="center"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;"><strong><span style="color:#3366ff;"></span></strong></span></span></span></p><p align="center"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;"><span style="color:#3366ff;"></span></p></span></span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#6600cc;"><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;"></span></span><br /></div><p align="center"></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong>آخرین سایه شاید چشمهای مرا ببندد<br />مرا با خویش از سپیدی روز ببرد<br />زنجیرهای روح مرادر زمان از شوریدگی هوسهای چاپلوس بازگشاید<br />اما روح من خاطراتش را ترک نخواهد کرد<br />خاطره آن ساحل دیگر را که یک بار او را به تمامی سوزاند<br />زیرا که آتش من می‌تواند مرا از میان آبهای منجمد عبور دهد<br />بی‌اعتنا به جزمیت قانون<br />روحی که خود به حقیقت خدایی محبوس بو د</strong></span></span></p><p align="center"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><strong> رگهایی که به چنین شعله‌یی سوخت می‌رساندند<br />مغز استخوانی که چنان با شکوه سوختند<br />آنها این بدن را ترک می‌کنند اما نه آن‌چه را که دوست می‌دارد<br />خاکستر خواهند شد اما خاکستری هشیار<br />خاک خواهند شد اما خاکی عاشق<br /><span style="color:#333399;">فرانسیسکو گومز د کودو ویلگاس: شاعر و طنز نویس و سیاستمدار قرن شانزده اسپانیا که سالهایی ازعمرش را در زندان گذراند (1580-1645 </span></strong></span></span></p><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>........................</strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#330099;"><strong>از صفحه 3 نشریه ندا 19</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114801064799215935?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1148002513599817972006-05-18T18:10:00.000-07:002006-05-18T18:36:44.120-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1893/2377/1600/shabresideh.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="236" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1893/2377/320/shabresideh.jpg" width="344" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#990000;"><strong>حالا شب رسیده است</strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#990000;"><strong>دکترزری اصفهانی</strong></span> </div><div align="center"></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong>حالا شب رسیده است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>با سایه های تیره اش برشاخه های کاج</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>با پرندگانی که بسوی لانه هاشان پرمیکشند</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>با ابرهایی برنگ بنفش</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و پیرزنی که سگ کوچکش را کشان کشان به خانه می برد</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و با تنهایی من که گسترده تر ازشب دامنش را می گشاید</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>نه پرنده ام که به لانه ام بازگردم</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-family:times new roman;">نه درختی هستم ایستاده درابهام غرو</span><span style="font-family:times new roman;">ب</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-family:times new roman;">نه سگی دارم و نه صاح</span><span style="font-family:times new roman;">بی</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>تنها یم وبیگانه</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="font-family:times new roman;">مثل باد مهاجری که کوچه کوچه و اندوهگین میگذر</span><span style="font-family:times new roman;">د</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>مثل قمری تنهایی که روی آخرین شاخه کاج هنوز میخواند</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>مثل آبی که زمزمه کنان میرودبی آنکه بداند به کجا</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>تنها میدانم که شب رسیده است</strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>و تنهایی من گسترده تراز شب است </strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"><strong>ومن شاعر ی آواره ام که درمیان با د ودرختان می چرخد</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114800251359981797?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1147410882002875442006-05-11T22:12:00.000-07:002006-05-11T22:38:47.140-07:00<div align="center"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1723/894/1600/macchi.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 224px; CURSOR: hand; HEIGHT: 191px; TEXT-ALIGN: center" height="231" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1723/894/1600/macchi.jpg" border="0" /></a> <a href="http://yadname.blogspot.com/"><strong>طرح از وب لاگ بادبان<br /></strong></a><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="color:#ff6666;"></span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="color:#ff6666;"></span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="color:#ff6666;">تا اطلاع ثانوی</span> </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#3333ff;">شعری برای ولی الله فیض مهدوی</span></strong></div><div align="right"><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"><br />تا اطلاع ثانوی اندوهم را بردوش میگیرم<br />و به میان ستاره ها میگریزم<br />تا اطلاع ثانوی به شانه های مجروح تو می اندیشم<br />که دربرابر همه پلیدیها سنگر گرفته است<br />تا اطلاع ثانوی بی آنکه زندگی کنم<br />به مرگ تو می اندیشم<br />تا اطلاع ثانوی<br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114741088200287544?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1147065889983823882006-05-07T22:22:00.000-07:002006-05-07T23:37:18.236-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1893/2377/1600/fayazmahadavi.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="234" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1893/2377/320/fayazmahadavi.jpg" width="195" border="0" /></a><br /><div align="right"><br /><span style="font-size:130%;"><strong><br /><span style="color:#ff0000;">تقدیم به مجاهد قهرمان ولی الله فیض مهدوی و استغاثه ای از سردرد برای تلاشی همگانی درجهت آزادی او از چنگال مرگ</span><br /><br /><span style="color:#000099;">بخوان ابر باران</span><br /><br /><span style="color:#6633ff;">دکترزری اصفهانی</span><br /><br />بخوان ابر باران<br />که شب سرد واندوهگین است<br />و اشک از نگاه من</strong></span><span style="font-size:130%;"><strong> و تو</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong> واز شاخه کاج ها می چکد باز <br />درآن دورها مرغ توفان<br />به گرداب تاریک شبها اسیراست<br />درآن دورها<br />روی با ل سحر غرقه درخون<br />گل سرخ<br />پرپر ز تاراج کولاک پیر است<br /><br />درآن دورها یک ستاره<br />فروخفته در ابر<br />درآن دورها یک پرنده<br />میان قفس سر فروبرده درپر<br />و خون می چکد باز<br />زمنقار این کرکس پیر غماز<br /><br />بخوان ابرباران<br />که غم ماندگار است<br />و شب پای رفتن ندارد<br />و سنگین تر از شب دل من<br />که تنها و تاریک و اندوهبار است<br /><br />بخوان ابر باران<br />که این آسمان همچنان گرم کار است<br />و اشک از نگاه من و تو<br />وازشاخه کاج ها می چکد باز<br /><br /><br /></div></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114706588998382388?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1146898219566159372006-05-05T23:48:00.000-07:002006-05-06T00:25:20.686-07:00<div align="right"><br /><span style="font-size:130%;"><strong>دربرابر صدای تو دیواریست<br />مکعب سنگ ها<br />خاک و سیمان و شیشه و چوب<br />این سینه سرخ را میشناسی؟<br />بهار گذشته همسایه افرای من بود<br />امروز بالای درخت سرو نشسته است<br />تو به دیوار نگاه میکنی و عظمت سنگ ها<br />از شیشه و خاک مینویسی<br />از زیبایی مکعب ها و مخروط ها<br />من اما به صدای تو فکر میکنم<br />که درسنگ فر و میرود</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong>بی آنکه پژواکش را کسی بشنود<br />درارتفاع دیوار گم میشود<br />چرا نمیتوانی مثل این سینه سرخ پرواز کنی؟<br />درشاخه های سرو همیشه جایی برای سرودن هست<br />و یا حتی درکوچه های خلوت بی عابر<br />بیا از این دیوار عبور کنیم<br />وصدایمان را به بلندترین شاخه ها بیاویزیم<br />تا دربهار همه پرنده ها دران لانه کنند<br /></div></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114689821956615937?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1146015976082963762006-04-25T18:45:00.000-07:002006-04-25T18:51:40.406-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#6600cc;">عزيز جانم تهران<br />از دكترزري اصفهاني<br /></span><br />اگر بيايم يك روز<br />به آستان كوچه هاي تو باران بوسه خواهم ريخت<br />و اشك هايم را<br />نثار سنگفرش خيابان هايت خواهم كرد<br />به گرد ميدان هايت طواف خواهم كرد<br />و عاشقانه و ديوانه هر دري را خواهم كوبيد<br />و خانه خانه بهر كس سلام خواهم كرد<br />*********<br /><br />اگر بيايم يكرروز<br />شلوغ ترين اتوبوست را<br />سوار خواهم شد<br />و چون قديم هاي قديم<br />كنار پنجره خواهم نشست<br />كه خوب تر ببينم ترا عزيزم تهران<br />وگر كه اشكها مجال دهندم آنگاه<br />به آسمان تيرة پردودت نگاه خواهم كرد<br />ودر شلوغ ترين قهوه خانه ات آنگاه<br />ناهار خواهم خورد<br />و در شلوغ ترين مسجدت نماز خواهم خواند<br />و بعد طول خيابان انقلابت را<br />نه زابتدا كه از انتها برخواهم گشت<br />مگر كه برگردم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong> به روزهاي جواني و عاشقي و اميد<br />و دركتابفروشي هايت هم<br />توقفي خواهم كرد<br />نه از براي خريدن</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong> كه پس دهم هر آنچه از كتاب و سياست كه مانده است برايم<br />وبعد پيچ شميرانت را<br />به سمت كوه دوان خواهم رفت<br />ودر پلنگ چال اتاقي اجاره خواهم كرد<br />و از ميانة درياي بيكرانه شب هر شب<br />تن برهنه تاريكت را<br />نظار ه خواهم كرد<br />و باز هم ستاره هاي بيشما رترا چون گذشته هاي دور گذشته<br />شماره خواهم كرد<br />آه اگر بيايم يكروز<br />تمام چهرة دود آلودت را<br />به گريه خواهم شست<br />و صد هزار بار به گوشت دوباره خواهم گفت<br />كه دوستت دارم<br />عزيز جانم تهران </strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114601597608296376?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-26689497.post-1145654047840885712006-04-21T14:11:00.000-07:002006-04-25T18:53:46.296-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6633ff;"><strong>ترا به خاک نسپرده ایم </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6633ff;"><strong>برای بامداد همه شاعران </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#6633ff;"><strong>دکترزری اصفهانی</strong></span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">نیازمند سنگ نیستی<br />حاجتی به خاک نداری<br />موج دریایی<br />درصدف همه مرواریدها میخوانی<br />ابر کوهساری<br />در بغض همه دره ها می گریی<br />پرنده بی خانمانی<br />درهمه با دها می چرخی<br /><br />ترا سر آسودن نیست<br />عقاب بی آشیانی<br />با مدادی<br />هرصبحدم بایدت که برخیزی<br />خوابت همیشه آشفته است<br />ای رودخانه جاری<br />میخواهندت که فراموش شوی<br />می خواهندت که بفرسائی<br />چون سنگی برراهی<br /><br />اما تو فراموش نمی شوی<br />تند ر و صاعقه و بارانی<br />فلق و سپیده ای<br />شفق و غروبی<br />تو با درخت ها زیسته ای<br />و درجنگل ها زنده ای<br />تو با بادها وزیده ای<br />و درپرند ه ها آشیان داری<br />تو با رودخانه ها جاری بوده ای<br />دشت ها ترا نوشیده اند<br />درابرها تقطیر شده ای<br />باران ها ترا منتشر کرده اند<br />دردانه ها روئیده ای<br />گل ها عطر ترا پراکنده اند<br />جنگل ها نگاه ترا سبز کرده اند<br />چشمه ها قلب ترا ربوده اند<br />و شعر زلال کوه ها شده اند<br />آفتاب ها ترا درخود تبخیر کرده اند<br />و در سردی فصل ها تا بیده اند<br />تو با مدادی<br />انتهای شب<br />سینه گشاده صبح<br />آغوش آوازها وروشنی ها<br />بوسه همه شبنم ها تراست<br />ترا به خاک نسپرده ایم<br />نیازمند سنگ نیستی<br />دشت فراخ زیستنی<br />هوای نیالوده صبحگاهی<br />ترا تنفس می کنیم<br />هم چراغ و هم آینه ای<br />با تو بد یدار آفتاب میرویم<br />به جنگ سیاهی ها<br />شب میگذرد<br />تو با مدادی</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/26689497-114565404784088571?l=zarisher.blogspot.com' alt='' /></div>زریnoreply@blogger.com0